فرهنگ دینی در زبان و نشانه ‌شناسی روزانه مردم ایران در دوران صفوی- قاجاری ،

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

ندارد

چکیده

ابتنای نظام آموزش‌های سنتی در دوران صفوی- قاجاری بر آموزش قرآن و متون دینی، علاوه بر ایجاد تاثیر اساسی در ادبیات مکتوب، اجزا و واحدهای بیانی بسیاری در زبان روزانه مردم- چه زبان طبقات باسواد و تحصیل کرده و چه زبان طبقات عوام- نیز ایجاد کرده چنان که بخش بزرگی از ادبیات گفتاری مورد استفاده در زندگی هر روزه این مردم به نوعی برگرفته از عبارات و اذکاری است که در قرآن و فرهنگ دینی و مذهبی آمده است. همچنین بخش قابل توجهی از شیوه‌های بیان غیر گفتاری ایرانیان در این دوران نیز تحت تاثیر یا اصولا فرآورده حضور و بروز آموزه‌های دینی و مذهبی در بستر زندگی روزانه است که اجزای نشانه شناختی عمومی موجود در روابط اجتماعی این مردم را در چارچوب فرهنگ دینی تعریف کرده است. ایرانیان در روابط متقابل از جمله در سلام و احوال پرسی، عبارات دعایی، نفرین‌ها، فحش‌ها، سوگندها و جز آن‌ها انبوهی از عبارات دینی و مذهبی را به طور مستقیم به کار می برده‌اند و به علاوه از طریق بستر تفهمی دین- بنیاد یا دین- پرورد اجتماعی، بسیاری از رفتارها و علائم غیر زبانی مورد استفاده در ایجاد ساز و کارهای بیانی را درک وتفسیر می‌کرده‌اند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Religious Elements in Everyday Language and Semiotics of Iranian Ordinary People in Safavid- Qajar Period

چکیده [English]

Traditional system of education in Safavid- Qajar Iran based on
teaching of the Qur'an and other Scriptures had led to create a large
number of expressive units in everyday language of people, whether
they were literate or illiterate, and in written literature. In addition,
those educations had basic influence and reflections in the society in a
way that the Qur'anic phrases and religious formulas had formed a
great part of the practiced language of the people. Furthermore, a
considerable part of non- lingual expression styles of Iranians had
been influenced or essentially created by the permanent presence of
religious teachings in the context of everyday life through which
simultaneously the general semiotic units of social relations of people
has been defined in a religious cultural framework. In their daily
interrelations- greetings, blessings, curses, execrations, oaths, etc. -
people have been accustomed to use a vast variety of sacred names
and religious phrases, expressions and formulas and moreover for
creation of expressive mechanisms they came to understand and
interpret many actions and non-lingual signs by means of a religioninstitution
or religion- developed cognitive context.

کلیدواژه‌ها [English]

  • everyday life
  • everyday language
  • general Semiotics
  • Safavid-Qajar Iran
  • ordinary people
  • oaths
  • mendacity