تحلیلی بر «فتح نامه بغداد» به انشای خواجه نصیرالدین طوسی و پاسخ امرای شام بدان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

ندارد

چکیده

«فتح نامه بغداد» 
یک سند تاریخی مجمل و معتبر است که پس از فتح بغداد در سال « فتح نامه بغداد »
656 ه. ق به دستور هلاگو و توسط خواجه نصیرالدین طوسی نوشته شد . این سند
پیروزی از سویی حاکی از موضع گیری سیاسی و عملکرد نظامی مغولان در برابر
دشمنان و اهتمام جدّی آن ها در خصوص گسترش امپراتوری مغول است و از سویی
دیگر نمایان گر توانمندی علمی و ادبی نگارنده آن که با انشایی گیرا توانست نشانه هایی
گویا از منویّات سیاسی و مذهبی اش را در لفافه ای از تهدید و درشت گویی خطاب به
امرای سنی مذهب شام بنویسد و به عنوان یک سند تاریخی به یادگار بگذارد . مقالۀ
حاضر قصد دارد به بررسی و تحلیل این موضوع بپردازد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

An analysis of Fathnāmi-yi-baghdād indited by Khādj-i Nasīridini Tūsī and the Syrian rulers’ response to it

چکیده [English]

“Fathnāmi-hi-baghdād” is a brief and authentic historical document which
has been written after the victory of Baghdād in recommend of Hulākū and
by Khādj-i Nasīridīn-i-Tūsī. This document, on the one hand, implies at
Mughulān political positions and military actions against their enemies - and
their serious engagement in the development of their empire, and on the
other hand, represents the author’s literacy and scientific ability. This ability
which has made fascinating composition could display clear and expressive
symptoms of his political and religious violations wrapped in rough voice
and menace calling Syrian Sunnite rulers; and it is reminded as a historical
document as well.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Fathnāmi-yi-baghdād
  • Safīnihi-Tabrīz
  • Khādj-i Nasīridīn-i Tūsī
  • Mughulān
  • Hulākū khān