راهنمای نویسندگان

 

شیوه نامه مجله

شیوه نامه

تاریخ و تمدن اسلامی، نیمسال نامه علمی- پژوهشی گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه

آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات است. هیأت تحریریه مجله مشتاقانه از دریافت جدیدترین

دستاوردهای پژوهشی استادان و پژوهشگران حوزه تاریخ، فرهنگ و تمدن اسلام و ایران جهت

انتشار در مجله استقبال م یکند. مقالاتی در این مجله امکان چاپ می یابد که دارای مشخصات

زیر باشد:

1. مقاله پیش از این در جایی دیگر چاپ نشده و همزمان به نشری های دیگر فرستاده نشده

باشد.

2. مقاله درخور نشریات علمی – پژوهشی باشد.

3. در نگارش مقاله دستور خط فارسی (مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی) رعایت

شود.

4. چکیده مقاله به زبان های فارسی و انگلیسی حداکثر در 150 کلمه همراه با کلیدواژه ها

به مقاله پیوست گردد.

5. ارجاعات در پایین صفحه و با ذکر نام خانوادگی یا اشهر مؤلف آورده شود، برای نمونه:

.41/ ابن اثیر، 7

تبصره 1: هرگاه از دو یا چندین اثر از یک نویسنده استفاده گردد به شیوه ذیل عمل

می شود:

.178/ 171 ؛ ابن اثیر، اسدالغاب ، ة 2 / ابن اثیر، الکامل، 9

تبصره 2: ارجاعات مربوط به توضیحات زیر صفحات، طبق بند 5، در داخل پرانتز ارائه شود،

برای نمونه:

.(163/ پیغمبر –علیه سلام- گفت: بسازید که نماز آدینه بکنیم... (بلعمی، 3

6. کتابشناسی به ترتیب الفبایی و به شکل زیر در پایان مقاله آورده شود:

نام خانوادگی یا اشهر مؤلف، نام مؤلف، نام کتاب یا مقاله، مصحح یا مترجم، محل انتشا ر،

نام ناشر، سال انتشار.

7. اختصارات به صورت زیر آورده شود:

د. درگذشته؛ ه. هجری؛ ق. قمری؛ ش. شمسی؛ م. میلادی؛ حک: حکومت؛ نک: نگاه کنید

به؛ قس: مقایسه کنید با.

توضیح: برای سال های پیش از 1300 شمسی تنها ازه. استفاده شود.

8. شکل لاتینی اعلام و اصطلاحات تخصصی در پاورقی آورده شود.

9. شیوه آوانگاری اعلام تاریخی و جغرافیایی در چکیده انگلیسی براساس الگوی

دایر ةالمعارف اسلام چاپ لیدن ( 2 باشد.

10 . مشخصات کامل نویسنده مقاله (نام و نام خانوادگی، مرتبه دانشگاهی، نام دانشگاه یا

مؤسسه متبوع، نشانی پستی، شماره تلفن، پست الکترونیکی...) در صفح های جداگانه به مقاله

پیوست گردد.

11- تمامی متون فارسی در متن مقاله با فونت فارسی irlotus در محیط ورد باسایز 14 تایپ شود.تمامی  متون انگلیسی در متن و پی نوشت با فونت tims new romans تایپ شود.

12- عنوان ها و اولین پاراگراف بدون تورفتگی و پاراگراف های بعدی با تورفتگی به اندازه 5

سانتیمتر؛

 13-قبل از نقطه (.)، ویرگول (،) دو نقطه (:) و نقطه ویرگول (؛) فاصله نباشد و بعد از آنها

فاصله باشد.  یک Space 

14 . حجم مقاله از 20 صفحه فراتر نرود.

15 . مجله در ویرایش مقالات آزاد است.

 

 

 

نکات ویراستاری

لطفا در نگارش مقاله به نکات زیر توجه کنید:

 

1و--«ها»ى نشان جمع با نیم‌فاصله از کلمۀ قبل خود جدا نوشته مى‌شود:

 

بنویسیم: دیوان‌ها                        ننویسیم: دیوان ها/دیوانها

 

2-«اى» نشانۀ نکره یا نسبت، پس از کلمات مختوم به «ھ» ناملفوظ، با نیم‌فاصله نوشته مى‌شود:

 

بنویسیم: برنامه‌اى جامع                  ننویسیم: برنامه اى جامع

 

بنویسیم: نیروهاى فرامنطقه‌اى          ننویسیم: نیروهاى فرا منطقه اى

 

3-تمام اسم‌ها، صفت‌ها، قیدها و نیز حرف‌هاى مرکب با نیم‌فاصله نوشته مى‌شود:

 

توسعه‌طلبى، دل‌نگرانى، سازماندهى‌شده، فرصت‌طلبانه، پرهزینه، به‌زودى، به ویژه، به‌تدریج، درواقع، بررغم، درمورد، ازبراى، به‌عنوان، به‌منزله، به‌سبب، به‌خاطر، به‌واسطه

 

4-صفت‌هاى تفصیلى و عالى با نیم‌فاصله نوشته مى‌شود:

 

بزرگ‌تر، بزرگ‌ترین

 

5-نشانۀ «مى» در آغاز فعل با نیم‌فاصله نوشته مى‌شود:

 

مى‌نویسد، مى‌نوشت

 

6-حروف ربط مرکب با نیم‌فاصله نوشته مى‌شود:

 

چنان‌که، درصورتى‌که، آن‌که، وقتى‌که، همین‌که، چنان‌چه

 

7-کلمات مختوم به «ه» غیرملفوظ، در صورت اضافه شدن به کلمۀ بعدى، بدون «ء» یا «ى» نوشته مى‌شود:

 

درباره موضوع، هفته آینده

 

8-کلمه «درباره» پیوسته بدون «ء» نوشته مى‌شود.

9-علامت‌هاى تنوین در کلمات منوَّن اظهار نمى‌شود: عملا، اتفاقا

10-در «عبارت‌هاى فعلى»، که دست‌کم از یک حرف و یک اسم و یک فعل ساخته مى‌شوند، حرف اضافه، نزدیک به اسم (نیم‌فاصله) نوشته مى‌شود: به‌خدمت گرفتن، ازپس کار برآمدن، ازیاد بردن

11-سال‌هاى قمرى با «ھ» نمایش داده مى‌شود؛ بنابراین صورت‌هاى (ق/ه/قمرى/هجرى) نادرست است.

12-بعد از آوردن اعداد در آغاز سطور جهت شمارش، نقطه مى‌آید نه خط تیره   1.   2.    3.

13-کلمات حتى‌الامکان مشکول نشود: ننویسیم «جُستار»  بنویسیم: «جستار»

14-شیوه ارجاعات در پاورقى و نیز در بخش کتابشناسى مطابق با سیاست مجله نوشته شود:

 

در پاورقى: (طبرى، 2/352)، در صورت ارجاع به کتاب دیگرى از طبرى، نام کتاب ذکر مى‌شود: (طبرى، تفسیر، 3/400).

 

در کتابشناسى: جاحظ، ابوعثمان عمروبن بحر، تاج آیین کشورداری در ایران و اسلام، تهران، آشیانه کتاب، 1386ش.

 

15-علایم سجاوندى (،-؛-:-و . . .) هیچ‌گاه قبل از پرانتز یا گیومه نمى‌آیند، بلکه بعد از آنها درج مى‌شوند:

 

مثال: این سخن سعدى که «مستعجل به سر درآید»، هشدارى است براى شتابندگان.

 

16-تمام علایم سجاوندى نسبت به کلمۀ قبل بى‌فاصله و با کلمۀ بعدى با یک فاصله کامل نوشته مى‌شود.

 

راهنمای آوا نگاری

https://referenceworks.brillonline.com/pages/help/transliteration-islam